Ξένα έντυπα Δημοσιεύσεις στο "READER'S GHOICE", Πολύγλωσσο Λογοτεχνικό Περιοδικό του Ramakrishna Perugu (Καλκούτα Ινδίας)   Γάγγης Στην ιερή του Γάγγη όχθη ένα δείλι πάτησα! Ο ήλιος είχε γείρει πια στην ώρια δύση του κι ο ποταμός, ταξιδευτής αιώνιος προσευχών, κυλούσε με νωχελικό ρυθμό στην κοίτη του, λες κι από τ’ ατελεύτητο ταξίδι του είχε αποκάμει. Τελετουργίες ιερές, θριαμβικές με θάμπωσαν εκεί και την ψυχή μου υμνολογίες αλλότριες τη γητέψαν. Και το εφήμερο εκεί πέρα πλέρια γεύτηκα, τι οι νεκρικές πυρές επίμονα, αέναα το χαρίζουν. Και πόνο ανθρώπινο ένιωσα, σωμάτων και ψυχών, που από τον πλουτοφόρο, ζωογόνο, άγιο ποταμό λύτρωση απ’ ανείπωτα παθήματα προσμένουν. Με τη μυσταγωγία των στιγμών πολύ μαγεύτηκα, κεράκια ως άστρα φωτεινά στον Γάγγη έπεμψα στη μνήμη πλήθους άγνωστων σε με νεκρών που εκείνος ως ελεητής σαν σε αγκάλη μητρική τη στάχτη τους στον κόρφο του κρατά, την ταξιδεύει. Τα ιερά, αρχέγονα, καθαρτικά νερά του άγγιξα κι ως μύστης που ’φτασε από χωροχρόνο μακρινό μετείχα σ’ άγνωρα για με μυστήρια θαυμαστά λες και μαζί τους είχα γεννηθεί, στον τόπο αυτό, και το ταξίδι εκείνο ως μόνο μού φανέρωνε σκοπό μια αναγέννηση του πνεύματος με φως ανατολής, που ο άγιος Γάγγης, αν τα μάτια είν’ ανοιχτά, πρωτόγνωρα και αφειδώλευτα σου την προσφέρει. Τι κείνη τη νυχτιά αλλιώς μ’ αποκαλύφθηκε η ζωή κι ο Γάγγης, ποταμός θεός, σεβάσμιος δωρητής μ’ άνοιξε κι άλλες θύρες τη ζωή, για να θωρώ, ώσπου το ηλιόφως το ζεστό για με να σβήσει. Χαίρε, Γάγγη, γέννημα των κραταιών Ιμαλαΐων! Χαίρε, Ινδία, πολύμορφη, σεπτή, θαυμάτων γη!               Ganges (τεύχος Ιουνίου 2026, σ. 6, στα ελληνικά, σ. 7, στα αγγλικά) Upon the sacred bank of the Ganges, one dusk, I stepped. The sun had already leaned into its gentle westering, and the river - eternal traveler of prayers - flowed with languid rhythm in its bed, as if weary from its endless journey. Sacred rites, triumphant, dazzled me there, and alien hymns bewitched my soul. There I tasted the fleeting to the full, as the funeral pyres insistently, ceaselessly bestow it. And I felt human pain - of bodies and of souls - who from the bountiful, life-giving, holy river await redemption from unspeakable suffering. By the mystagogy of those moments I was deeply enchanted; like radiant stars I set small candles adrift on the Ganges, in memory of multitudes unknown to me, long dead, whose ashes he, as merciful guardian, like a mother’s embrace, holds to his bosom and bears them onward. I touched his sacred, primordial, purifying waters, and like an initiate arrived from distant space and time I partook in wondrous mysteries unknown to me, as though I had been born among them, in that very place; and that journey seemed to reveal to me alone its purpose - a rebirth of the spirit in the light of dawn, which the holy Ganges, if one’s eyes are open, offers you anew, lavishly, without measure. For on that night, life was revealed to me otherwise, and the Ganges, god-river, venerable giver, opened yet more doors of life for me to behold, until the warm sunlight faded from my sight. Hail, Ganges, offspring of the mighty Himalayas! Hail, India - manifold, august, land of wonders!